تبلیغات
آنكه شد هم بی خبر هم بی اثر از میان جمله او دارد خبر.... - خلاصه ی کتاب طراحی فضای شهری



خلاصه ی کتاب طراحی فضای شهری
بهترین راه ادراک فضای شهری نگاه دقیق به تجربه طراحی فضا در طول تاریخ است.‏
این تجربه در یونان با ایجاد تپه های مقدس مانند آکروپلیس یا میدان آگورا، در روم با فروم رومی، در ایران با ‏فضاهایی کنده شده در دل صخره ها و سرانجام در فضای شهری دوران قرون وسطی و رنسانس به اوج می رسد.‏
فضای شهری
‏- زوکر اعتقاد دارد که فضای شهری ساختاری است سازمان یافته، آراسته و واجد نظم، به صورت کالبدی برای فعالیت ‏انسانی و بر قواعد معین و روشنی استوار است که عبارتند از : ارتباط میان شکل بدنه ساختمان های محصور کننده، ‏همشکل و یکدست یا متنوع بودن آنها، ابعاد مطلق این بدنه ها نسبت به پهنا و درازای فضایی که در میان گرفته شده، ‏زاویه گذر خیابان هایی که به میدان می رسند و سرانجام موقعیت و محل بناهای تاریخی، آبنماها، فواره ها یا عناطر سه ‏بعدی دیگر.‏
‏- بیکن می گوید : فرم، معماری محل یا مرز تماس توده و فضا است.‏
‏- یوجین راسکین : معماری –ومجموعه معماری فضای شهری- علاوه بر جوانب ملموسی مانند رنگ، مصالح و بعد، با ‏جوانب ناملموسی مانند هماهنگی، وحدت و تناسب نیز سر و کار دارد.‏
‏- تاثیر اصلی در خود فضا است. فضایی در بر دارنده میدان و مجموعه ساختمان های مرتبط با آن، ساختمان ها و میدان ‏موضوع  بحث است  نه یک عنصر منفرد. تاثیر متقابل و رابطه ساختمان ها با هم، کنار هم و با فضای میدان معنی دارد و ‏از ساختمان ها اثر مجموعه نماهایی مرتبط با هم مورد نظر است نه یک نما، و در واقع مقصود رابطه میان توده ساختمانی و ‏فضا است.‏
‏- بیکن یادآور می شود که عامل زمان در طراحی را نمی توان نادیده گرفت.‏
‏- میدان نقش جهان: تنها فضای شهری عمده است که نسبتا دست نخورده باقی مانده و می تواند به عنوان فضای ‏شهری در مقیاس شهر مورد بحث قرار گیرد. هاینس گربه؟ معتقد است، شاه عباس برای طرح این میدان، میدان کهنه ‏اصفهان را الگو قرار داده است.‏
‏- برخی جهت میدان را معلول محدودیت های نحوه قرار گیری ساختمان های موجود در زمان احداث میدان می دانند و ‏برخی دیگر بر جهت عبور و مرور در شهر و راسته بازار ها و گذر های حول و حوش میدان پیش از احداث آن تاکید دارند.‏
‏ ‏
‏- راجر ترانسیک پس از تقسیم بندی فضاهای شهری به دو دسته عمده سخت فضا و نرم فضا، میدان کامپو سیه نا ‏را در دسته اول قرار می دهد. منظور وی از اصطلاح سخت فضا، فضاهایی است که کاملا با بدنه های معماری محصور ‏شده اند. این فضا ها محل گردهماییها و مکان فعالیت های اجتماعی شهر است. نرم فضا ها فضاهایی هستند که محیط ‏و عناصر طبیعی در شکل دادن به آنها غلبه دارند. باغها و پارک ها را می توان در این تقسیم بندی قرار داد.‏
‏ - شهر های ایران علیرغم فشردگی کالبدی، مبین ساخت فضایی ویژه ای هستند. و آن پیوستگی مجموعه مرکز شهر و ‏مراکز محلات از طریق گذر های اصلی است.‏
‏ ‏
‏- دو عنصر اساسی ساخت فضایی شهر عبارتند از میدان و خیابان. این دو عنصر، عناصر اولیه ساخت فضایی شهر ‏محسوب می شوند. از گذر های پر پیچ و خم و فضا های عمومی شهر های قرون وسطی گرفته تا خیابان ها و میدان های ‏جدید امروزی را، اگر واجد ارزش فضایی باشند، می توان در شمار میدان و خیابان با مفهومی که مورد نظر است قرار داد.‏
‏- میدان، یا حیاط عمومی شهر و محله، نقش جمع کردن خانه ها یا عناصر شهری و محلی را دارا است. در حالی که میدان ‏و عناصر مربوط با آن از نظر کالبدی جزئی است از ساخت فضایی شهر، از نظر اجتماعی این مجموعه در روح و روان ‏شهروندان جای دارد.‏
‏-  زوکر حدوده بیست سال پیش از کریر یک تقسیم بندی متفاوت و فشرده تر را انجام داد. او شکل میدان ها را چنین ‏تقسیم بندی نمود:‏
‏1- میدان های محصور و بسته : که برای خود فضایی کامل محسوب می شود. 2- میدانی که فضای  آن به سوی ‏عنصری مسلط جهت  داده شده است. 3- میدان هسته ای : که فضایش حول مرکزی شکل می گیرد. 4- مجموعه ‏میادینی که خود متشکل از چند فضا هستند. 5- میدان بی شکل : با فضایی نا مشخص ‏
‏- این طرح میدان به صورت مربع یا مربع مستطیل، دایره و اشکال هندسی منظم دیگر، نخستین عاملی است که در نمود ‏سیمای بصری میدان موثر است. دومین عامل شکل بدنه محصور کننده فضای میدان است.‏
‏- عوامل دیگری که در ترکیب فضایی میدان موثرند عبارتند از :‏
مقیاس یکایک واحدهای معماری که میدان را در برمی گیرند، اختلاف بلندی و کوتاهی آنها، ارتباط آنها با وسعت میدان، ‏محل قرار گیری بنا ها و آثار تاریخی، و تزئینات معماری و مانند آن. تفاوت میان ارتفاع های بدنه ها اگر درست طراحی ‏شده باشد، بر جنبه بصری میدان می افزاید.‏
‏ ‏
‏- یکی از عواملی که مهمترین نیز هست، بدنه یا نمای محصور کننده فضا است. هر نمایی در فضای شهری دو نقش دارد، ‏از یک سو بخشی از معماری محصور کننده فضا به شمار می رود و از سوی دیگر جزئی از نظم فضایی حاکم بر کل فضای ‏شهری و ساخت فضایی شهر است. تاثیر شکلی سبک های مختلف بر فضای میدان در مرتبه دوم اهمیت قرار دارد.‏
‏- در عهد باستان عنصر پیوند دهنده ساختمانی فضای میدان، ترکیب ستونداری بود که به صورتی موزون دور میدان می ‏گشت. این عنصر از اواخر دوران قرون وسطی تا قرن های هفدهم و هجدهم، طاق های متوالی یا پیوسته طاقی شکل بود.‏
‏- در فضا های شهری ایران این عنصر ارتباط دهنده ساده تر و به صورت طاقنماهایی که میدان ها و تکایا را احاطه می ‏کرده اند.‏
‏- در تقسیم بندی دوم زوکر میدانی قرار می گیرد که فضا و کلیه ابنیه و عناصر آن از نظر کالبدی در تسلط بنا یا مجموعه ‏بناهای خاصی است. قویترین صورت جهت گیری این است که یک خیابان اصلی در محور ساختمان مسلط میدان قرار ‏داسته و در میدان قرار داشته و در میدان باز شود.‏
‏- نوع سوم میدانی است که حالتی هسته ای دارد و فضایش حول مرکزی شکل گرفته است. در اینجا عنصر هسته ای به ‏صورت یک نشانه مانند فواره یا یک ستون هرمی یادبود است.‏
‏- چهارمین نوع فضاهایی است که به صورت مجموعه ای از میدان های مربوط به هم است. ترکیب مجموعه میادین به ‏چهار صورت اصلی شناخته شده است :‏
اول : مجموعه ای متوالی از میدان ها که از نظر شکل و اندازه متفاوتند و در یک جهت و بر محوری مستقیم قرار گرفته ‏اند. دوم: میدان هایی که با هم ارتباط محوری ندارند ولی فضاهایشان به هم مربوط است. به عنوان مثال میدانی از کنج ‏به صورت نا متقارن با میدانی دیگر ترکیب می شود. ‏
سوم: ترکیب چند میدان با ابعاد و اشکال مختلف که بنای مسلطی را احاطه کرده اند.‏
چهارم : میدان هایی که از هم جدا افتاده اند و عناصر کالبدی مشخصی، آن ها را به هم متصل نمی کنند اما پیوستگی ‏فضایی میان آنها را با گذر های ارتباط دهنده می توان تشخیص داد.‏
‏- در تقسیم بندی آخر زوکر، فضاهای بی شکل و به یک معنی وسیع قرار می گیرند. (باید دانست که وسعت و مقیاس ‏نامتناسب ارزش های زیبا شناسی را از بین می برد.)‏
خیابان
خیابان به صورت کانالی که برای حرکت اتوموبیل است با مفاهیمی که این مکان به عنوان فضای شهری می تواند داشته ‏توافق ندارد. ارزش های بصری خیابانی که فقط برای عبور و مرور اتوموبیل در نظر گرفته شده با خیابانی که به سواره و ‏پیاده و یا صرفا پیاده و یا صرفا پیاده است تعلق دارد، متفاوت است.‏
‏- خصوصیات درونگرایی معماری ایرانی در مقایسه با ویژگی برونگرایی معماری غربی، تجربه طراحان غربی را در ساختمان ‏هایی که رو به میدان یا خیابان دارند، غنی تر کرده است. معماری ایران از بیرون بسیار ساده بوده و نمود اصلی اش در ‏درون بود.‏
‏- بدنه حیاط های قدیمی ایران علیرغم تقارن محوری در بیشتر موارد، در مقایسه با بدنه محصور کننده فضای میدان ها از ‏تنوع شکلی بیشتری برخوردار است. معماران قدیمی در طراحی فضا های خصوصی آزاد تر عمل کرده اند.‏
جلد دو
‏- هر فضایی را در شهر نمی توان فضای شهری دانست، مگر آنکه بر اساس قواعد زیبایی شناسی شکل گرفته باشد.‏
‏- قدمت طراحی شهری به شکل گیری نخستین سکونتگاه های می رسد، اما از لحاظ معنی و مفهوم به قدمت معماری است.‏
‏- طراحی شهری با کیفیت کالبدی و فضایی محیط سر و کار دارد.‏
‏- طراحی شهری : هنر طراحی شهر به صورت سه بعدی، فعالیت آن در حوزه ای میان معماری، منظر سازی، مهندسی و برنامه ‏ریزی قرار می گیرد.‏
‏- طراحی ابعاد مختلفی دارد، از طراحی شیئی ساده تا طراحی منطقه.‏
‏- برنامه ریزی بخشی از فرایند سیاسی مبتنی بر تصمیم گیری و تخصیص منابع است، لذا در حوزه سیاست قرار می گیرد و ‏فعالیتی است سیاسی و یا ساده تر عین سیاست است.‏
‏- طراحی شهری به صورت فرایندی انسانی در می آید که با بهبود کیفیت کالبدی محیط زیست سر و کار دارد.‏

‏- بزرگترین تاثیری که تفکر برنامه ریزی می تواند در طراحی شهری بگذارد، انعطاف پذیری است.‏
‏ ‏
‏- طرح های شهرسازی تا دو سه دهه پیش از طریق  تهیه طرح های جامع مطابق با نظریات افرادی چون پاتریک گدس که ‏در آنها آینده به صورت قطعی پیش بینی می شد، اجرا می شد.‏
‏- ساخت کالبدی شهر با زمان شکل می گیرد.‏
‏- توسعه و تحول کالبدی شهر و فضای شهری در طول تاریخ حاکی از این است که ایجاد هیچ شهری با یک طرح مشخص و ‏تغییر ناپذیری شروع نشده تا در مرحله ای معین تمام شود، و این امر حتی در مورد شهر های از پیش طراحی شده مانند میله ‏توس و پیرینه در یونان باستان و مونپازیه در قرون وسطی نیز صادق بوده است.‏
‏- از نوشته های پیشگام در طراحی شهری : طراحی شهر ها: معماری شهر ها  اسپرای ریگن
‏- فضای شهری به عنوان یکی از ارکان اصلی ساخت کالبدی شهر، دارای مفهوم  عمومی و اجتماعی است و چون طراحی ‏شهری با ساخت کالبدی شهر سر و کار دارد، خصلتی عمومی و اجتماعی پیدا می کند.‏
‏- حوزه طراحی شهری اساسا فضای بین ساختمان ها را شامل می شود که عملا خیابان ها و میدان ها هستند.‏
‏- فعالیت طراحی شهری مانند برنامه ریزی شهری بر مشارکت مردمی استوار است.‏
‏- شرط اول مشارکت مردم اعتماد به نتیجه طرح است و اینکه می تواند برای انها مفید باشد.‏
‏- روش های ادراک مسائل شهری
‏1. توانایی هنری طراحان---> به صورت شهودی و متکی بر خلاقیت فردی
‏2. نگرش اصولی و تفکر سیستماتیک -->  بر پایه تعقل
‏ ‏
‏- مقصود از توده ترکیبی است پر کار که با شکل ظاهری خود، که جزء لا ینفک توده است، رو به فضا دارد. و علائم نیز اجزائی ‏از کل توده اند و دسترسی به صورت خیابان و گذر، اعم از سواره و پیاده ، اگر واجد ارزش های فضایی باشد، فضای شهری ‏محسوب می شود.‏
‏- مطالعات کاربری زمین نقشی حساس در فرایند طراحی شهری دارد.‏
‏- کاربری زمین نقطه مشترک برنامه ریزی و طراحی شهری است.‏
‏- منظور از عملکرد منطقی کاربری هایی است که در طول زمان متناسب با مقیاس فضا، با آن ترکیب شده است. و مقصود از ‏ترکیب مطلوب، سیمای بصری دلنشین توده و شکل ساختمان هایی است که فضا ها را محصور می کنند.‏
‏ ‏
‏- در زمینه کاربری زمین، نقش طراحی شهری بیشتر سازماندهی سه بعدی عملکرد ها در فضا های شهری است تا تعیین تکلیف ‏دو  بعدی و توزیع جغرافیایی کاربری ها در سطح شهر.‏
‏- در بحث توده و فضا، مسئله اساسی نحوه ترکیب این دو عنصر است. مواردی مانند تعیین ارتفاع، میزان عقب نشینی ، ‏درصدی از سطح زمین که ساختمان آن را می پوشاند و نحوه ترکیب توده های ساختمانی محدود کننده فضا و ... از جمله ‏عوامل موثر در ترکیب توده و فضا است.‏
‏- نحوه ترکیب مجموعه ساختمان ها با فضا : مثلا مجموعه ساختمانی مجاور هم در مسیر یک خیابان در ترکیب با هم و با ‏فضا باید نوعی پیوستگی در خطوط اشکال و ترکیب بدنه محصور کننده به وجود آورند.‏
‏- (برخی از ) معیار های طراحی شهری :‏
ارتفاع، جلوه ظاهری، رنگ و بافت، مصالح و شکل نما، محصوریت، تباین و تقابل فضایی و مقیاس و تناسب، سادگی ترکیب ‏توده و فضا و هم پیوندی عناصر شهری.‏
‏- توده و فضا به عنوان کلی متشکل از اجزاء گوناگون که ارکان اساسی محیط کالبدی را تشکیل می دهد، با جامعه و اقتصاد ‏‏ و با فعالیت روزمره مردم کاملا در آمیخته است.‏
‏- نمونه ای عالی از پیوند اجزای و تشکیل یک کل به هم پیوسته را می توان در مجموعه مسجد جامع و بازار چهارسوق شاهی ‏و بقعه سید رکن الدین در شهر یزد دید.‏
‏- قواعد شکل گیری خانه ها در شهر زواره : 1. حوض خانه ای 2. چهار فصل 3. سه قسمتی
‏- !!!! نیمکره چپ مغز با اطلاعات کلامی و نیمکره راست با جنبه های تجریدی سر و کار دارد.‏
‏ ‏
قواعد و معیار ها
‏- در یونان باستان آرای فلاسفه درباره شهر بویژه در مورد جنبه محدود و متناهی و به عبارتی اتکا بر اندازه معین آن در خور ‏توجه است.‏
‏- هیپوداموس معمار و شهرساز معروف یونان باستان اعتقاد داشت که جمعیت شهر باید کم باشد. و ده هزار نفر را رقم مناسبی ‏می دانست. حتی افلاطون جمعیت شهر را میان 5 تا 10 هزار نفر پیشنهاد کرده است. در یونان باستان علاوه بر این، اندازه و ‏مقیاس انسانی نیز از قواعد شکل دهنده بوده اند. قواعد دیگری مانند وزن، تعادل و استحکام در آثار معماری یونان باستان ‏به چشم می خورد.‏
‏ ‏
‏- در حالی که نسبت و مقیاس در معماری یونانی بر اندازه های انسانی و احساس متناهی بودن استوار بود، رومیان به اقتضای ‏شرایط سیاسی جامعه روم و قدرت نمایی و تبیین شکوهمندی امپراطوری در ساختار معماری خود از اندازه ها و نسبت های ‏عظیم استفاده می کردند، اما در همین معماری، هماهنگی اجزاء مختلف بنا ها با هم شگفت انگیز بود.‏
‏- در بررسی قواعد شکل دهنده معماری و شهر ایرانی، استاد پیر نیا پنج اصل هنری را مطرح کرده است :‏
‏1. مردم واری: رعایت مقیاس انسانی به شکل مطلوب
‏2. خود بسندگی: استفاده از حد اکثر امکانات موجود و مصالح بومی
‏3. پرهیز از بیهودگی: عدم نصب مجسمه ها و تزئینات و نقوش برجسته معمول در سرزمین های دیگر
‏4. نیارش و پیمون: نیارش، ایستایی، مقاومت و پایداری بنا است و پیمون بر تعیین تناسب اجزا تکیه دارد.‏
‏5. درونگرایی: همان شکل گیری ترکیب بنا به سوی درون، حول حیاط مرکزی است.‏
‏-بعضی از قواعد شکل دهنده شهر های قرون وسطی:‏
هماهنگی جزء و کل، در دسترس بودن، مقیاس انسانی، کوچه پس کوچه های پیچ در پیچ، سد کردن چشم انداز های دور و ‏متوجه نمودن نظر به دقت در اجزاء بصری قابل دسترس، اندازه مناسب شهر و ...‏
‏- شهر هایی مانند سیه نا، بروژ، بولونیا، نائین، یزد و شیراز از این جمله اند.‏
‏ ‏
‏- علیرغم ترکیب ارگانیک، پیچیده و ظاهرا نا منظم این شهر ها، صورتی از نظم فضایی را در آنها می توان تشخیص داد. ‏ترکیب شطرنجی نا منظم نائین، فضا های پیوسته شهری در ونیز یا پیوستگی مراکز محلات و مرکز شهر از طریق گذر های ‏اصلی در بیشهر شهر های ایران این خصوصیت را به خوبی نشان می دهد.‏
‏-رنسانس: ‏
رنسانس با ایجاد تحولات اجتماعی-اقتصادی، اختراعات، اکتشافات و انتشار اطلاعات، اختراع تسلیحات جنگی جدید، کوره ‏بخار، ماشین چاپ، ابزار ریسندگی و بافندگی، ساده تر شدن شیوه ذوب فلزات و پیشرفت ابزار کشاورزی و کشفیات جغرافیایی ‏جدید همراه بود.‏
‏ ‏
‏- در دوره رنسانس، نظم کلاسیک عهد باستان مورد توجه قرار گرفت. پرداختن به تزئینات و اجزاء خاص بنا به صورتی بدیع ‏تر دوباره رایج شد. در دل شهر قرون وسطی خیابان های وسیعی احداث گردید که مشهور ترین آنها   خیابان بندی های روم ‏توسط پاپ سیکستوس پنجم در اواخر قرن 16 است. همچنین میدان هایی در دل بافت متراکم شهر های قرون وسطی ایجاد ‏شد. (زدودن فرسودگی ها و ایجاد فضا های نو به جای آنها )‏
‏ ‏
‏- مهمترین تغییرات فضایی و بر هم زدن معیار ها مربوط به دوران انقلاب صنعتی و پس از آن است.‏
‏- انقلاب صنعتی : پدید  آمدن کارخانه ها، افزایش تولید، تغییر شیوه تولید و توزیع (انگلستان نخستین کشور صنعتی)‏
‏- سوسیالیست های تخیلی مانند، رابرت اوئن، سن سیمون، شارل فوریه و ابنزر هاوارد برای پاسخ به بحران محیط زیست ‏شهر ها نظریاتی ارائه کردند.‏
‏- در سال 1889 کامیلو کاستلو طرح های شهرسازی مبتنی بر نظم و قواعد هندسی زمان خودش را مورد نقد قرار داد.‏
‏- شهر های جدیدی که برای پاسخ به مسائلی مانند تعادل منطقه ای، کاهش جمعیت شهر های بزرگ و تحرک تولید به وجود ‏آمده بودند با خود مسائلی را ایجاد کردند که در شهر سازی به آنها مسائل درون شهری گفته می شود.‏
‏-راسکین در سال 1954 با تحقیق درباره ملاحظات روحی و جسمانی در معماری به مسائل ناملموسی مانند وحدت، مقیاس، ‏وزن (ریتم)، اصالت، تناسب، تسلسل و ترکیب پرداخت.‏
‏- لینچ در سال 1960 با بررسی ارزش های دید و منظر شهری، به کشف مفهوم تصور، یعنی تاثیر متقابل شکل کالبدی و ‏ادراک مردم از این شکل نایل آمد. او به وجود عواملی که موجب تصویر ذهنی می شوند را به صورت راه، لبه، گره، محله و ‏نشانه دسته بندی کرد و پنج جنبه اساسی را به عنوان معیار طراحی در نظر گرفت:‏
نشاط و سر زندگی، احساس (معنی) ، سازگاری، دسترسی، کنترل، کارایی و عدالت.‏
‏ ‏
‏- کالن در شهر به هنری ورای معماری معتقد است، هنری مبتنی بر ارتباط.‏
‏ ‏
‏- ادموند بیکن در سال 1965 به مواردی مانند آگاهی فضایی، مفهوم فضا، فضا و زمان، طبیعت، جوهر طراحی، ‏ادراک، نظم و نظم نو، فضاهای مرتبط، وضوح،  تقابل و تعادل، وزن و هماهنگی اشاره می کند.‏
‏ ‏
‏- ترانسیک دیدگاه های پیشگامان طراحی شهری را در سه نظریه دسته بندی کرده است:‏
‏ ‏
‏1. نظریه شکل – زمین : مبتنی بر مقداری زمین یا فضا که به صورت باز در برابر توده ساختمانی قرار دارد. بحث در آن بر ‏سر چگونگی ارتباط فضاها است.‏
‏2. اتصال یا پیوستگی : بر ترکیب خطی استوار است. عنصری به عنصری می پیوندد. خط در اینجا همان خیابان، پیاده رو یا ‏فضای باز است. بحث در اینجا بر سر ایجاد سیستمی از اتصال و پیوند فضا ها و عناصر است.‏
‏3. نظریه مکان : فضای کالبدی بدون اینکه معنی مکان پیدا کند، هنوز ناقص است. فعالیت و محتوای فرهنگی-تاریخی و ‏آمیختگی فضا را با محیط باید در نظر گرفت.‏
‏ ‏
‏ ‏
قواعد هفت گانه برای ایجاد یکپارچگی در شهر ها:‏
‏ ‏
‏1. توسعه تدریجی
‏2. جمع شدن تدریجی اجزا و ایجاد کل مطلوب
‏3. رویت و تجسم : توانایی دیدن و تجسم نهایت کار
‏4. فضای شهری: هر جزء باید بتواند در ایجاد فضای شهری مطلوب مشارکت داشته باشد.‏
‏5. ترتیب و طراحی بناهای بزرگ: توجه به ورودی ها، گردش ها، فضاهای داخلی، نور طبیعی و حرکت در بناها، همچنین ‏پیش فضا های بنا ها، ارتفاع، توده ساختمانی، فضاهای حیاط مانند، دسترسی به پیرامون و در نظر گرفتن کدخل اصلی بنا ها.‏
‏6. ساخت : ترکیب بنا ها باید به گونه ای باشد که موجد مجموعه کل های کوچکی در بافت شود. اجزایی مانند ستون، دیوار، ‏در و پنجره در سیمای ساخت کالبدی کل کوچک نقش دارد.‏
‏7. شکل گیری مراکز: هر کلی خود باید در حکم مرکزی باشد و مجموعه ای از مراکز را پیرامون خود سازمان دهد.‏
‏ ‏
‏ ‏
‏-یکی از علل عدم موفقیت طراحان، نداشتن فهم درست از مشارکت مجموعه قواعد در ایجاد هماهنگی میان اجزاء و کل ‏است.‏
‎- ‎ادراک اصول و قواعد مستلزم تجربه فضایی است‎.‎




تاریخ : دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1394 | 11:02 بعد از ظهر | نویسنده : پویان | نظرات